Bugün size bir "öteki" olarak değil, bu topraklara kök salmış, bu devletin nefesiyle nefes alan bir Türk vatandaşı olarak yazıyorum. İçimdeki sancı sadece evladımdan değil, içinde yaşadığımız toplumun ruh halinden... Kızım şu an Dubai’de. Çatışma bölgesine sadece 10 kilometre mesafede. Az önce konsolosluğumuzla görüştüm; devletimin sesini duymak, o güvene tutunmak dışında bir tesellim yok. Ortadoğu yangın yeriyken, sınırların ötesinde bombalar patlarken benim ülkemde huzurla oturabiliyor olmamın bir sebebi olmalı. Bu, sadece bir hükümet başarısı değil, devletin ayakta kalma iradesidir. Ama gelin görün ki, biz bu iradeye ne kadar sahip çıkıyoruz? Kendi Değerine Yabancılaşmak Anlamakta güçlük çekiyorum: Kendi ülkesine inanmayan, kendi değerlerine "tu kaka" deyip Batı’nın, Amerika’nın pırıltısına körü körüne hayranlık duyan bu snopluk neden? Ezan sesine, namaza, bu toprakların inancına karşı takınılan o üstenci tavır, aslında kendi kimliğine yabancılaşmak değil de nedir? Siyaseti bir takım tutma fanatizmine dönüştürdük. Hristiyanlıktaki o eski putperestlik geleneklerini andıran bir körlükle, hiçbir şeyi araştırmadan, sorgulamadan insan savunur hale geldik. Oysa gerçekler, seçim meydanlarındaki vaatlerin, o süslü propaganda cümlelerinin çok ötesinde. Siyonizmin Kanlı Tarihi Biraz tarihe bakan herkes görecektir ki; bugün bölgeyi ateşe veren siyonist anlayış, sadece bir siyasi hareket değil, köklü bir İslam düşmanlığıdır. Bu nefretin coğrafyamızı nasıl şekillendirmek istediğini görmemek için kör olmak gerekir. Bizim "içerideki" kavgalarımız, dışarıdaki bu devasa tehlikenin yanında ne kadar küçük kalıyor, farkında mısınız? Son Söz Ben bir gayrimüslim Türk vatandaşıyım. Devletime güvenmekten, bu bayrağın gölgesinde huzur aramaktan başka bir sığınağım yok. Artık kime, neye inanacağımızı şaşırdığımız bu toz duman içinde tek bir gerçeğim var: Bu ülke bizim. Ayıbıyla, günahıyla, başarısıyla bizim. Batı’ya özenip kendi evini taşlayanlara sormak istiyorum: Yarın öbür gün o hayran olduğunuz yerler sizi yarı yolda bıraktığında, dönecek başka bir ana kucağınız var mı?