Sivas'ta 30 Haziran ile 2 Temmuz 1993 tarihleri arasında düzenlenen 4. Pir Sultan Abdal Şenlikleri çok acı olaylara sahne oldu. 2 Temmuz 1993 tarihinde dinci grupların kışkırtması sonucu Madımak Oteli'nin ateşe verilmesiyle 33 aydın, yazar ve sanatçı ile 2 otel çalışanı olmak üzere toplam 35 kişi yanarak ve dumandan zehirlenerek hayatını kaybetti.
1 Temmuz 1993 sabahı Sivas’a gitmiş ve aynı gece Ankara'ya dönmüştüm. Sivas'taki ortam her an patlayacak bir bomba gibiydi. Oğlu öğrencim olan Vali Ahmet Karabilgin ile görüşmemde bu gergin ortamdan söz ettim. Ama nasılsa Sosyaldemokrat Halkçı Parti (SHP) hükümet ortağı, sıkıntı olmaz diye düşündüm, ancak bin beteri oldu. Kentteki bazı camilerde dağıtılan bildiriler, cemaate yönelik tahrik edici söylemler ve yerel basında çıkan kışkırtıcı manşetler ile toplumsal gerilim tırmandırılmıştı. Kışkırtılan binlerce kişi, şenlik için gelen katılımcıların konakladığı Madımak Oteli'ni ateşe verdiler. Güvenlik birimlerinin ve askeri güçlerin olayları önlemede yetersiz kalması sonucunda büyük felaket meydana geldi.
Başbakan yardımcısı Erdal İnönü ve SHP'li bakanlar için neler söylesek azdır. Tabii bu arada Doğru Yol Parti’li (DYP) başbakan Tansu Çiller, içişleri bakanı ve DYP’li diğer bakanları da unutmamak gerekir. Bu basiretsizlik, bu iş bilmezlik, bu donanımsızlık herkesin yüreğine büyük acı verdi. İşte bu ateş yıllardır kasıp kavuruyor bizleri.
Ülkemizde kara günler çoktur. Din adına, cemaat ve tarikatlar adına insanlarımızın yakıldığı 2 Temmuz günü de böyle bir karanlık gündür. Bugün çağdaşlık adına ne varsa yok ediliyor, laik ve demokratik cumhuriyetimiz bitirilmek istenmektedir. Ama unutmamamız gereken bir şey var: karanlığın sonu aydınlıktır.
Artık 2 Temmuz denince aklımıza sadece yakılan insanlarımız gelmiyor. 12 Şubat 2022 tarihinde kurulan Altılı Masanın “gazanız mübarek olsun” diyenleri de gelecektir. Tarikatlara özgürlük isteyenler de gelecektir. AKP’nin artıklarıyla ortaklık yapanlar da gelecektir. “Laiklik tehlikede değildir” diyenler de, “yargıda cemaatçi yapılanma var diyemem” diyenler de gelecektir. Ve tüm bu olanlara sessiz kalıp, tepki vermeyenler de gelecektir.
Şimdi tüm bu yaşananlara sessiz kalanlar, bugün çıkıp meydanlarda konuşacak, mesaj yayınlayacak ve üzüntülerini bildirecektir tıpkı önceki yıllarda yaptıkları gibi. 33 yıldır Sivas’ın hesabını soramayanlardan da bu hesap sorulmalı.
2 TEMMUZ
O güzel insanlar
Hiç geri gelmeyecek
Sivas’ın Madımak acısı
Hiç dinmeyecek.
Birgün gerçek suçlular
Cezalarını çekecek
Mutlaka bu eşsiz ülkemize
Aydınlık gelecek.
Azim ve Karar