Ana…
Sadece bir kelime değildir.
Bazen bir evin direği, bazen bir çocuğun sığınağı, bazen de kimsenin görmediği sessiz bir savaştır.
Bugün herkes çiçek paylaşacak.
Süslü cümleler kurulacak.
Bir günlüğüne analar hatırlanacak.
Peki ya yarın?
Yarın yine birçok ana sessizce yorulmaya devam edecek.
Kimisi hastane koridorlarında insanların canına yetişirken kendi evladının gözlerindeki kırgınlığı içine gömecek…
Kimisi sabahın ilk ışığında işe giderken çocuğunun uyuyan saçlarını sessizce öpecek…
Kimisi ise dünyanın öbür ucunda, çatlamış elleriyle buğday dövüp un yaparak evladının karnını doyurmaya çalışacak.
Çünkü ana dediğin;
Sadece doğuran değildir.
Aç kalıp yedirendir.
Üşüyüp örttüğüdür.
Kendi yarasını gizleyip evladına gülümseyendir.
Bir ana var mesela bildiğim…
Koca gün başkalarının çocuklarının derdine derman olmaya çalışan…
Sabır dağıtan, yol gösteren, iyileştiren…
Ama gece eve geldiğinde kendi oğlunun sessiz kırgınlığıyla baş başa kalan…
“Anne, bana neden eskisi gibi değilsin?” bakışını yüreğinde taşıyan…
Çünkü bazen bir ananın tahammülsüzlüğü sevgisizlik değildir.
Sadece çok yorulmuş bir ruhun sessiz çırpınışıdır.
İnsanlar güçlü kadınları yanlış tanıyor.
Ayakta duruyor diye yıkılmadığını sanıyorlar.
Gülümsüyor diye iyi olduğunu…
Bir mesleği var diye yük taşımadığını…
Oysa bazı analar geceleri kimse görmeden ağlıyor.
Bu yüzden analar bir güne sığdırılmamalı.
Bir gün çiçek verilip ertesi gün unutulmamalı.
Çünkü bazı analar alkış değil;
Biraz anlayış bekliyor.
Ve unutmayın…
Bir toplumun vicdanı, analarına gösterdiği değer kadardır.
Anasayfa
Yazarlar
Zehra Ünal
Yazı Detayı
Bu yazı 868 kez okundu.
Analar Dünü Olmamalı
Ana…
Sadece bir kelime değildir.
Bazen bir evin direği, bazen bir çocuğun sığınağı, bazen de kimsenin görmediği sessiz bir savaştır.
Bugün herkes çiçek paylaşacak.
Süslü cümleler kurulacak.
Bir günlüğüne analar hatırlanacak.
Peki ya yarın?
Yarın yine birçok ana sessizce yorulmaya devam edecek.
Kimisi hastane koridorlarında insanların canına yetişirken kendi evladının gözlerindeki kırgınlığı içine gömecek…
Kimisi sabahın ilk ışığında işe giderken çocuğunun uyuyan saçlarını sessizce öpecek…
Kimisi ise dünyanın öbür ucunda, çatlamış elleriyle buğday dövüp un yaparak evladının karnını doyurmaya çalışacak.
Çünkü ana dediğin;
Sadece doğuran değildir.
Aç kalıp yedirendir.
Üşüyüp örttüğüdür.
Kendi yarasını gizleyip evladına gülümseyendir.
Bir ana var mesela bildiğim…
Koca gün başkalarının çocuklarının derdine derman olmaya çalışan…
Sabır dağıtan, yol gösteren, iyileştiren…
Ama gece eve geldiğinde kendi oğlunun sessiz kırgınlığıyla baş başa kalan…
“Anne, bana neden eskisi gibi değilsin?” bakışını yüreğinde taşıyan…
Çünkü bazen bir ananın tahammülsüzlüğü sevgisizlik değildir.
Sadece çok yorulmuş bir ruhun sessiz çırpınışıdır.
İnsanlar güçlü kadınları yanlış tanıyor.
Ayakta duruyor diye yıkılmadığını sanıyorlar.
Gülümsüyor diye iyi olduğunu…
Bir mesleği var diye yük taşımadığını…
Oysa bazı analar geceleri kimse görmeden ağlıyor.
Bu yüzden analar bir güne sığdırılmamalı.
Bir gün çiçek verilip ertesi gün unutulmamalı.
Çünkü bazı analar alkış değil;
Biraz anlayış bekliyor.
Ve unutmayın…
Bir toplumun vicdanı, analarına gösterdiği değer kadardır.
Ekleme
Tarihi: 10 Mayıs 2026 -Pazar
Analar Dünü Olmamalı
Yazıya ifade bırak !
Bu yazıya hiç ifade kullanılmamış ilk ifadeyi siz kullanın.
Diğer Yazıları
10
Mayıs
01
Mayıs
10
Nisan
19
Mart
18
Mart
08
Mart
05
Ocak
23
Aralık
19
Ekim
05
Ekim
06
Eylül
02
Ağustos
16
Temmuz
01
Haziran
16
Nisan
05
Mart
29
Ocak
05
Ocak
10
Aralık
13
Kasım
04
Kasım
04
Ekim
17
Eylül
06
Eylül
31
Ağustos
13
Ağustos
25
Temmuz
09
Temmuz
24
Haziran
15
Haziran
16
Mayıs
07
Mayıs
29
Nisan
18
Nisan
09
Nisan
03
Nisan
22
Mart
11
Mart
03
Mart
27
Şubat
20
Şubat
18
Şubat