Maaşlar konuşuluyor.
Zamlar tartışılıyor.
Herkes öfkeli, herkes kırgın, herkes mağdur.
Ama garip bir sessizlik var bu ülkede.
Bu kadar işçi, emekçi, öğretmen, akademisyen, savcı, hâkim varken…
Bu kadar “emeği geçen” insan varken…
Nedense kimsenin zamanında ağzı açılmamış.
Herkes şimdi konuşuyor.
Ama herkes iş işten sonra.
Oysa bu düzen,
Sadece yukarıdan dayatılarak kurulmadı.
Bu düzen,
Uyum sağlayanlarla,
Susmayı seçenlerle,
Çıkarını ilke sananlarla büyüdü.
Yanlışı gördüğü hâlde sessiz kalanlar,
“Şimdi sırası değil” diyerek geri duranlar,
Makamını, konforunu, aidiyet masalını korumak için eğilenler…
Bugün en çok şikâyet edenlerin bir kısmı,
Dün en çok susanlardır.
En çok “kandırıldık” diyenlerin bir kısmı,
Aslında işine geldiği için inanmıştır.
Aidiyet denilen şey çoğu zaman bir yalandı.
Sadakat denilen şey çoğu zaman çıkar.
Sessizlik ise korkuyla süslenmiş bir yalakalık biçimi.
Kimse kandırılmadı.
Herkes gördü.
Ama bedel ödememeyi seçti.
Şimdi maaşlar yetmiyor diye öfkeleniyoruz.
Haklıyız.
Ama şunu sormadan bu öfke eksik kalır:
Biz ne zaman sustuk?
Biz ne zaman görmezden geldik?
Biz ne zaman “bana dokunmayan” dedik?
Mücadele etmeyen kandırılmaz.
Razı olur.
Ve razı olanlar,
Bir gün sonuçlarla yüzleştiğinde
İlk şaşıranlar olur.
Anasayfa
Yazarlar
Zehra Ünal
Yazı Detayı
Bu yazı 6453 kez okundu.
Kandırılmadık razı olduk
Maaşlar konuşuluyor.
Zamlar tartışılıyor.
Herkes öfkeli, herkes kırgın, herkes mağdur.
Ama garip bir sessizlik var bu ülkede.
Bu kadar işçi, emekçi, öğretmen, akademisyen, savcı, hâkim varken…
Bu kadar “emeği geçen” insan varken…
Nedense kimsenin zamanında ağzı açılmamış.
Herkes şimdi konuşuyor.
Ama herkes iş işten sonra.
Oysa bu düzen,
Sadece yukarıdan dayatılarak kurulmadı.
Bu düzen,
Uyum sağlayanlarla,
Susmayı seçenlerle,
Çıkarını ilke sananlarla büyüdü.
Yanlışı gördüğü hâlde sessiz kalanlar,
“Şimdi sırası değil” diyerek geri duranlar,
Makamını, konforunu, aidiyet masalını korumak için eğilenler…
Bugün en çok şikâyet edenlerin bir kısmı,
Dün en çok susanlardır.
En çok “kandırıldık” diyenlerin bir kısmı,
Aslında işine geldiği için inanmıştır.
Aidiyet denilen şey çoğu zaman bir yalandı.
Sadakat denilen şey çoğu zaman çıkar.
Sessizlik ise korkuyla süslenmiş bir yalakalık biçimi.
Kimse kandırılmadı.
Herkes gördü.
Ama bedel ödememeyi seçti.
Şimdi maaşlar yetmiyor diye öfkeleniyoruz.
Haklıyız.
Ama şunu sormadan bu öfke eksik kalır:
Biz ne zaman sustuk?
Biz ne zaman görmezden geldik?
Biz ne zaman “bana dokunmayan” dedik?
Mücadele etmeyen kandırılmaz.
Razı olur.
Ve razı olanlar,
Bir gün sonuçlarla yüzleştiğinde
İlk şaşıranlar olur.
Ekleme
Tarihi: 05 Ocak 2026 -Pazartesi
Kandırılmadık razı olduk
Yazıya ifade bırak !
Bu yazıya hiç ifade kullanılmamış ilk ifadeyi siz kullanın.
Diğer Yazıları
05
Ocak
23
Aralık
19
Ekim
05
Ekim
06
Eylül
02
Ağustos
16
Temmuz
01
Haziran
16
Nisan
05
Mart
29
Ocak
05
Ocak
10
Aralık
13
Kasım
04
Kasım
04
Ekim
17
Eylül
06
Eylül
31
Ağustos
13
Ağustos
25
Temmuz
09
Temmuz
24
Haziran
15
Haziran
16
Mayıs
07
Mayıs
29
Nisan
18
Nisan
09
Nisan
03
Nisan
22
Mart
11
Mart
03
Mart
27
Şubat
20
Şubat
18
Şubat