Bugün 8 Mart.
Çiçeklerin en hızlı satıldığı, en çok “iyi ki varsın” cümlesinin kurulduğu gün.
Peki soralım:
İyi ki var olan kim?
Markasının logosu insanlığının önüne geçen mi?
“Kadın kadının yurdudur” deyip, ilk fırtınada birbirinin altını oyan mı?
Aynı masada gülüp, aynı odada birbirini kıskançlıkla parçalayan mı?
“Kadın dayanışması” diye fotoğraf verip, perde arkasında birbirinin emeğini silenleri mi alkışlayacağız bugün?
Hayır.
Ben öyle bir 8 Mart yazısı yazmayacağım.
Çünkü bu gün, süslü cümlelerin değil, aynaya bakma cesaretinin günü olmalı.
Evet, güçlü kadın koalisyonları var.
Gerçekten omuz omuza duran, bir diğerinin ayağı takıldığında eğilip kaldıran kadınlar var.
Sözüm onlara değil.
Sözüm; çantasının markasını ezberleyip, karşısındaki kadının hikâyesini hiç merak etmeyenlere.
Sözüm; milyar dolarlık saatine bakıp “vaktim yok” diyen ama milyonluk ayakkabılarıyla çamurlu bir sokağa fotoğraf vermeye gidenlere.
Sözüm; iki ekmek ve bir koli yardımı, insan onurundan büyük sananlara.
Sözüm; yardım ederken bile üstünlük kuranlara.
Dünya şu an savaşı konuşuyor.
Gazze’de çocuğunu toprağa veren annenin bugün “Kadınlar Günü” var mı?
Ukrayna’da siren sesleriyle yaşayan kadının takviminde 8 Mart kırmızı mı?
Onların günü; hayatta kalabildikleri her gün.
Ve biz burada birbirimizin saç tonunu, kilosunu, eşini, statüsünü konuşuyoruz.
Ne kadar çarpık.
Kadın kadının yurdu değildir.
Kadın, kadının vicdanıysa yurttur.
Kadın, kadının omzuna yük değil güç oluyorsa yurttur.
Kadın, bir başka kadının başarısını görünce içi daralmıyorsa yurttur.
Kadın, rekabeti değil merhameti büyütüyorsa yurttur.
Yoksa aynı cinsiyetten olmak, kader birliği değildir.
8 Mart, erkeklere atılmış bir slogan günü de değil.
Bu yazı erkeklere karşı bir savaş çağrısı hiç değil.
Asıl savaş, içimizde.
Kıskançlıkla.
Gösterişle.
İkiyüzlülükle.
Samimiyetsizlikle.
Bir kadının en büyük düşmanı yine bir kadın oluyorsa, orada düzeni suçlamak yetmez.
Önce kendi içimizdeki küçük iktidar hevesini sökmeliyiz.
Bugün çiçek almayın demiyorum.
Ama çiçek verirken aynaya bakın.
Bugün paylaşım yapmayın demiyorum.
Ama paylaşırken bir kalbinizi yoklayın.
Gerçekten kimi kutluyorsunuz?
Sosyal medyada “kraliçe” dediğiniz kadının arkasından konuşuyorsanız, bu gün sizin gününüz değil.
Bir başka kadının yükselişini sindiremiyorsanız, bu gün sizin gününüz değil.
Yardımı gösteriş için yapıyorsanız, bu gün sizin gününüz değil.
8 Mart;
Yamalı kıyafetiyle, çamurlu sokakta, kimse görmeden ekmek götüren kadının günü.
Gece sessizce ağlayıp sabah dimdik ayağa kalkan kadının günü.
Çocuğunu kaybettiği halde başka bir çocuğun başını okşayabilen annenin günü.
Başarılı olduğunda böbürlenmeyen, düştüğünde kimseyi suçlamayan kadının günü.
Ve evet…
Gerçekten yanında duran erkeklerin de vicdan sınavı bugün.
Çünkü mesele cinsiyet değil.
Mesele insanlık.
Taşlar yerinden oynasın istiyorsak, önce içimizdeki taşları yerinden oynatmalıyız.
Çiçeklerden önce vicdanı büyütmeliyiz.
Gösterişten önce samimiyeti.
Belki o zaman 8 Mart gerçekten bir güne değil, bir duruşa dönüşür.
Ve şunu bil:
Gerçek kadın dayanışması sessizdir.
Reklam yapmaz.
Birbirinin omzuna dokunur ve geçer.
Vicdan.
Anasayfa
Yazarlar
Zehra Ünal
Yazı Detayı
Bu yazı 104 kez okundu.
8 Mart: Çiçek Değil, Ayna
Bugün 8 Mart.
Çiçeklerin en hızlı satıldığı, en çok “iyi ki varsın” cümlesinin kurulduğu gün.
Peki soralım:
İyi ki var olan kim?
Markasının logosu insanlığının önüne geçen mi?
“Kadın kadının yurdudur” deyip, ilk fırtınada birbirinin altını oyan mı?
Aynı masada gülüp, aynı odada birbirini kıskançlıkla parçalayan mı?
“Kadın dayanışması” diye fotoğraf verip, perde arkasında birbirinin emeğini silenleri mi alkışlayacağız bugün?
Hayır.
Ben öyle bir 8 Mart yazısı yazmayacağım.
Çünkü bu gün, süslü cümlelerin değil, aynaya bakma cesaretinin günü olmalı.
Evet, güçlü kadın koalisyonları var.
Gerçekten omuz omuza duran, bir diğerinin ayağı takıldığında eğilip kaldıran kadınlar var.
Sözüm onlara değil.
Sözüm; çantasının markasını ezberleyip, karşısındaki kadının hikâyesini hiç merak etmeyenlere.
Sözüm; milyar dolarlık saatine bakıp “vaktim yok” diyen ama milyonluk ayakkabılarıyla çamurlu bir sokağa fotoğraf vermeye gidenlere.
Sözüm; iki ekmek ve bir koli yardımı, insan onurundan büyük sananlara.
Sözüm; yardım ederken bile üstünlük kuranlara.
Dünya şu an savaşı konuşuyor.
Gazze’de çocuğunu toprağa veren annenin bugün “Kadınlar Günü” var mı?
Ukrayna’da siren sesleriyle yaşayan kadının takviminde 8 Mart kırmızı mı?
Onların günü; hayatta kalabildikleri her gün.
Ve biz burada birbirimizin saç tonunu, kilosunu, eşini, statüsünü konuşuyoruz.
Ne kadar çarpık.
Kadın kadının yurdu değildir.
Kadın, kadının vicdanıysa yurttur.
Kadın, kadının omzuna yük değil güç oluyorsa yurttur.
Kadın, bir başka kadının başarısını görünce içi daralmıyorsa yurttur.
Kadın, rekabeti değil merhameti büyütüyorsa yurttur.
Yoksa aynı cinsiyetten olmak, kader birliği değildir.
8 Mart, erkeklere atılmış bir slogan günü de değil.
Bu yazı erkeklere karşı bir savaş çağrısı hiç değil.
Asıl savaş, içimizde.
Kıskançlıkla.
Gösterişle.
İkiyüzlülükle.
Samimiyetsizlikle.
Bir kadının en büyük düşmanı yine bir kadın oluyorsa, orada düzeni suçlamak yetmez.
Önce kendi içimizdeki küçük iktidar hevesini sökmeliyiz.
Bugün çiçek almayın demiyorum.
Ama çiçek verirken aynaya bakın.
Bugün paylaşım yapmayın demiyorum.
Ama paylaşırken bir kalbinizi yoklayın.
Gerçekten kimi kutluyorsunuz?
Sosyal medyada “kraliçe” dediğiniz kadının arkasından konuşuyorsanız, bu gün sizin gününüz değil.
Bir başka kadının yükselişini sindiremiyorsanız, bu gün sizin gününüz değil.
Yardımı gösteriş için yapıyorsanız, bu gün sizin gününüz değil.
8 Mart;
Yamalı kıyafetiyle, çamurlu sokakta, kimse görmeden ekmek götüren kadının günü.
Gece sessizce ağlayıp sabah dimdik ayağa kalkan kadının günü.
Çocuğunu kaybettiği halde başka bir çocuğun başını okşayabilen annenin günü.
Başarılı olduğunda böbürlenmeyen, düştüğünde kimseyi suçlamayan kadının günü.
Ve evet…
Gerçekten yanında duran erkeklerin de vicdan sınavı bugün.
Çünkü mesele cinsiyet değil.
Mesele insanlık.
Taşlar yerinden oynasın istiyorsak, önce içimizdeki taşları yerinden oynatmalıyız.
Çiçeklerden önce vicdanı büyütmeliyiz.
Gösterişten önce samimiyeti.
Belki o zaman 8 Mart gerçekten bir güne değil, bir duruşa dönüşür.
Ve şunu bil:
Gerçek kadın dayanışması sessizdir.
Reklam yapmaz.
Birbirinin omzuna dokunur ve geçer.
Vicdan.
Ekleme
Tarihi: 08 Mart 2026 -Pazar
8 Mart: Çiçek Değil, Ayna
Yazıya ifade bırak !
Bu yazıya hiç ifade kullanılmamış ilk ifadeyi siz kullanın.
Diğer Yazıları
08
Mart
05
Ocak
23
Aralık
19
Ekim
05
Ekim
06
Eylül
02
Ağustos
16
Temmuz
01
Haziran
16
Nisan
05
Mart
29
Ocak
05
Ocak
10
Aralık
13
Kasım
04
Kasım
04
Ekim
17
Eylül
06
Eylül
31
Ağustos
13
Ağustos
25
Temmuz
09
Temmuz
24
Haziran
15
Haziran
16
Mayıs
07
Mayıs
29
Nisan
18
Nisan
09
Nisan
03
Nisan
22
Mart
11
Mart
03
Mart
27
Şubat
20
Şubat
18
Şubat